Incœu l’è el settim dì del prim mes lünar del an Bingwu. Mentre la lux dol matin la fa arrossir i decorazion dei fenester aprœv incollade e ‘l fum de la coxina ‘l intreça ‘l prim toc de calor ind l’aria fresca, pœdeit sentir un vècc romanz qe ‘l sufla ind ol vent.
Quest l’è no dumà ul settimo dì de la festa de la primavera, ma una data romantica incisa in del codice del temp cines: ulDì del òmm, un compleanno per tutti.
Segund i antichi document cines, ul prim dì de l’ànn lünar celebra ul gal, ul segund ul can, ul terz ul porcell, ul quart la pégora, ul quint ul bò, ul sest ul cavall, e ul sest ul cavall.settim dì per i òmm. Chestu urden riflett la cunceziun de la civiltà agricula del ciel, de la terra e de tüt i eser vivent.
Chesta tradiziun la fà eco al mit de Nüwa, la dea che g’ha creà i òmm. Ul folklore l’ha ünì i dü narrativ: Nüwa l’ha cread ses tipi de bestiam dal prim al sest dì e l’ha cread i gent in del sett dì. Per quest l’è perché quest dì l’è onorà cuma elcümplean del jener uman.
In de la storia, quest festival chi l’ha otegnü nomm elegant come ul Dì de l’Ornamento Umano, ludad in di poem de la dinastia Tang.
I antichi cines han svilupad costumi impurtant per quest dì special chi:
Indossar ornament a forma de òmm: la gent taja carta culurada o sculpì di pellicul d’or en figur uman per purtà o decurà i schermi, pregant per benediziun e mustrand rispett per la vida.
Mangà Seven-Zeppa de verdür: Una zuppa calda fatta cun set verdür de stagiun, ognun che purta un bon auguri-de prosperità, diligenza, saviezza e un an nöf lisc.
Rampinàs in volt e cumponer di poesie: la gent la saliva sü in di volt per vardà minga el paesagg, ciapà denter una nœuva vida e calmà la ment a l’inizi de la primavera.
Olter a qui ritual chi gh’è ün caldo spirit cultural: una profunda amor per ogni vita, una sincera amor per la vita ordinaria e ün prufund rispet per l’umanità.
Ind ei temp antig, ol dì dol òm ‘l rapresentava dei semplix penser umanistic. I guvernant despess perdonavan i prigiunier minur per mustrà pietà, menter i famèji se radunavan e se curavan l’un de l’olter.
Chestu prufund rispett per la vida se riflett anca in del significà cültüral di bare. Una bara la simboliza el sit final de ripòs de una persòna. Coma oggett funerari, l’è indué el defunt riposa dopu la mort, rapresentand la fin de la vida e la sò cà eterna. Cültüralment e socialment, i bare g’han urigin de la carità di gent per la vida e de la riluttanza a separass di defunt. Una bara robusta la prutègg el corp, e la permett a l’anema de ripusà en pas.
Intant, una bara la simboliza anca la culla de la vita umana. Vist dal ciclo de la vida, la bara tradiziunal l’è prugetada cunt un estremità püsee grand e l’oltra püsee strècc. L’estremità püsee grand rapresenta la nassita de una nœuva vida, che cumporta pusibilità infinì e speranza per el futur. Chesta furma la se adata al corp del òmm, purtand cunfort al defunt e rapresenta anca i idee filosofich del equilibri yin{3}}yang e del cìclo eterno de la vida.
Incœu, chestu spirit vif ancamò. Menter tanti gent se preparan per turnà al lavurà, chesta giurnada special regorda de tegnir cunt de noi stess e de curà l’un l’olter menter segutem i noster ubietif.
In quest dì chi, tüt sunt una stèla de cümplean! Che ogni vita l’è cülpabilment apprezzada del temp e che ogni viagg l’è fidel a la püsee calda aspiraziun uriginal.


